” Saskia jako Flora”-ukochana żona

” Saskia jako Flora”-ukochana żona

Obraz ten ukazuje Saskię, ukochaną żonę Rembrandta Harmenszoon’a van Rijn w stroju Flory. Obraz jest bardzo ciepły i intymny,widać w nim silne uczucie jakim mąż obdarowywał żonę. Dzieło to wyszło spod pędzla Rembrandta znad Renu w roku tysiąc sześćset trzydziestym czwartym. Obecnie znajduję się w Ermitażu w Petersburgu (Rosja). Suknia i gesty kobiety sugerują że jest ona w ciąży, prawdopodobnie mogło tak być gdyż w tym właśnie roku Saskia urodziła Rembrandtowi syna,niestety dziecko nie przeżyło nawet dwóch miesięcy (tak jak większość jego dzieci z Saskia). Nasz artysta malował to dzieło z wielką dbałością o szczegóły, w szczególności jeśli chodzi o złotą suknie żony i kwiaty w jej ręku i na włosach. Tło jak przystało na Rembrandta jest ciemne, wpadające w czerń z którym harmonijnie kontrastuje jasna postać kobieca. Namalował dwie wersje tego obrazu trochę różniące się od siebie, jednak oba malował z takim samym uczuciem i miłością jaka towarzyszyła im do przedwczesnej śmierci żony.

Epikur

Epikur

Kolejnym wielkim i bardzo inteligentnym filozofem był Epikur. Jest on przedstawicielem stoików, którzy są uważani za twórców „logiki”. Uważał on, że każdy człowiek powinien żyć według zasad swojego własnego rozumu. Według niego apatia, czyli zupełna beznamiętność jest czymś dobrym, a nawet wspaniałym. Czymś, do czego wszyscy powinniśmy dążyć. Według niego, jedynym dobrem które posiadamy oraz które ma wartość jest nasze życie. Jedną z wyrazistych idei, jaką reprezentował było to, że według niego życie pozagrobowe jest tylko mitem, nie istnieje. Nasza dusza może podlegać zniszczeniu. Pod pojęciem szczęścia rozumiał on doznawanie przyjemności oraz radości, bez żadnych trosk, zmartwień i problemów. Założył on swoją własną szkołę filozoficzną, która była określana mianem „ogrodu Epikura”. Stoicy działali aktywnie od czwartego do trzeciego wieku przed naszą erą. Człowiek według Epikura był tylko cząstką rozumnego świata. Epikur żył i działał natomiast w latach od 341 roku przed naszą erą do około roku 270, oczywiście również przed naszą erą. To właśnie on twierdził, że my ludzie jesteśmy tylko układem atomów.

Platon

Platon

Jednym z największych filozofów był dobrze nam znany z wielu źródeł historycznych Platon. Jego główną ideą było to, że klasyfikował on świat na dwie kategorie. Pierwszą z tych kategorii były rzeczy zniszczalne, czyli te które można bez mniejszego lub z większym problemem zniszczyć. Rzeczy takie poznajemy przez zmysły. Druga – ważniejsza i silniejsza kategoria stanowiła idee, które były wieczne. Uważał on również, że owe idee, czyli kategoria druga powinna być wzorcem dla rzeczy zniszczalnych, czyli tych z kategorii pierwszej. Z kolei według niego istotą moralności było silne i nieustanne dążenie do dobra. Radość upatrywał on w ładzie, porządku oraz harmonii. Inaczej mówiąc równowadze. Był on uczniem Sokratesa, założył on także własną Akademię. Jako cynik uważał, że wartość moralna jest najważniejsza i to ona określa wagę czy cenę człowieka. Zaś takie jego właściwości jak władza, pieniądze, czy społeczna pozycja nie mają z tym nic wspólnego. Moralność była dla niego i jego uczniów wszystko. Według niego istnieją tylko rzeczy konkretne, jeśli chodzi natomiast o słowa to stanowią całą resztę.